İşletme Hangi Bölüme Girer? Kayseri’de Bir Genç Yetişkinin Hikayesi
Hayaller, Kayseri’de Bir Sabah
Kayseri’nin sabahına güneşin kendini göstermesiyle uyanmak, bana her zaman bir tür yenilik hissi verirdi. O sabah ise biraz daha farklıydı. Çalışmalarımı ve okulumla ilgili soruları kafamda çalkalayarak, kahvemi alıp küçük odamın penceresinden dışarıya baktım. Kayseri’nin o dağ manzarası, ne kadar normal olsa da her zaman beni kendine çekerdi. O an, içimde bir kırılma noktası yaşadım: İşletme hangi bölüme girerdi?
Bir yıl önce, üniversiteye başlama kararı alırken ben de tıpkı diğerleri gibi kafamda bir sürü soru işaretiyle gitmiştim. Hangi bölümü seçeceğim? Hangi bölüm bana gerçekten hitap ederdi? Ailem işletme okumamı istiyordu ama ben gerçekten ne istiyordum? Cevapları bulmak o kadar kolay değildi. Ve o sabah, Kayseri’nin o sessizliğinde bu soru yeniden kafamda yankılandı.
Bir Sınav, Bir Karar
Zamanın nasıl geçtiğini anlamadım, birkaç ay önce Yükseköğretim Kurumları Sınavı’na (YKS) girdim. O sınavı nasıl geçeceğimi bilmiyordum. Sonuçlar açıklanacak diye, içimde bir tedirginlik vardı. O sabah, sabah kahvemi içerken, telefonuma gelen mesajla uyanmak gibi bir hisse kapıldım. Sınav sonuçlarım açıklanmıştı. Göğsümde, başımda, her yerimde bir ağırlık vardı. Neredeyse bir türlü ne hissettiğimi anlayamıyordum.
Sınavı geçmiştim, ama bir sonraki adım ne olacaktı? Hangi bölümü seçecektim? Ailem “İşletme” demişti. Kayseri’de bir baba ve annemin benim için en iyisini istediklerine olan inancım bu kararı zorlaştırıyordu. Ama bir yandan da ben de kendi yolumda ilerlemek, kendi hayallerimi kovalayarak bir şeyler inşa etmek istiyordum. “İşletme hangi bölüme girer?” sorusu bir tür belirsizlik gibi kafamın içinde dönüp duruyordu.
İçsel Bir Çatışma
Bir gün, kahve içmeye gittiğim bir kafede, üniversite arkadaşım Serkan’la karşılaştım. Bu konuşma her şeyin kırılma anıydı. Serkan, “İşletme demek kolay gibi görünse de, orada başka bir dünyaya adım atıyorsun” dedi.
O an, onun söyledikleri beni bıçak gibi kesmişti. İşletme hakkında konuşulacak o kadar çok şey vardı ki… İstatistik, muhasebe, finans… Bunlar gerçek dünyada bana ne katacaktı? Bir bölümü seçerken ne kadar korktuğumu düşündüm. İşletme gerçekten neydi? Hem ailem, hem de toplum bana işletme okumamı öneriyordu ama ben içimde, bir şekilde bu bölüme girmenin bana uygun olup olmadığına dair şüpheler taşımaya başlamıştım.
Serkan’ın söyledikleri kulağımda çınlarken, ne yapmam gerektiğine dair bir türlü karar veremedim. İçimde o kadar çok his vardı ki… Heyecan, korku, belirsizlik… Ama hepsinin arasında bir umut vardı. Bu bölümün bana bir şeyler katıp katamayacağını hala bilmediğimi kabul etmiştim.
İşletme Bölümüne Giriş
Serkan’la yaptığım konuşma beni derinden etkiledi. O an ne hissettiğimi anlatmak gerçekten zor. Kayseri’de, üniversiteye başlamak üzere olan genç bir adam olarak, kararlarımın geleceğimi nasıl şekillendireceğini biliyordum. Kafamdaki işletme bölümü ve onun bana sunduğu olasılıkların belirsizliği bana biraz korkutucu gelmişti. Ama sonra düşündüm… Bu bölümde sadece sayılar, teoriler değil, gerçek bir dünya var. Ve ben o dünyaya adım atmayı istiyordum.
İşletme bir meslek, bir kariyer değil; aslında ona bir hayat biçimi olarak bakmak gerektiğini fark ettim. İnsanlar, kurumlar, liderlik, finansal kararlar… Bunlar sadece birer sayıdan ibaret değildi. İçeride bir yerlerde, ben bu dünyaya dahil olmak istiyordum. Çünkü belki de ben de bir gün Kayseri’nin, Türkiye’nin işletme dünyasında iz bırakacak bir lider olmak istiyordum.
Sonuçta Ne Oldu?
İşletme hangi bölüme girer sorusunun cevabını kendi içimde bulmak zordu, ama sonunda bu bölümü seçmeye karar verdim. Birkaç hafta önce kabul belgem geldi. Her şey sanki daha netti. Korkum, kaygım yavaş yavaş yerini umut ve heyecana bıraktı. İşletme ile ilgili aklımdaki soru işaretleri ve korkular yok olmamıştı belki, ama onları birlikte taşımaya karar verdim. Bir karar verdim, şimdi her şey bunun etrafında şekillenecek.
Kayseri’de, sabah güneşinin kaybolduğu o dağ manzarasına bakarken, ne kadar büyüdüğümü ve ne kadar yol alacağımı düşündüm. İşletme bölümü bana çok şey vaat ediyordu ve ben de ona cesurca adım atıyordum.